MORGENGEBED
Tot 23 mei iedere woensdag van 9.30 – 9.45 uur in het Stiltecentrum. We komen in stilte bij elkaar om God te ontmoeten in zijn woord, in liederen en gebed. Na het morgengebed is er ruimte om elkaar te ontmoeten bij een kop koffie. Weet u van harte welkom.

HUWELIJK
Op zaterdag 2 juni as. trouwen Monique Crobach en Sharan Kaulesar Sukul. De kerkelijke inzegening vindt plaats om 13.30 uur in het Groene Kerkje te Oegstgeest en zal voltrokken worden door ds. Inge Smidt.

KERKTUIN
Zie de leliën op het veld, ze bloeien ook in onze kerktuin. In bloei staan o.a. lelietje-van-dalen, salomonszegel en lievevrouwebedstro, en daarboven prijken de witte bloesempluimen van de mannaes. De met het lustrum cadeaugekregen vijg heeft de barre winter van 2012 overleefd en krijgt weer groene blaadjes.
Donderdag 24 mei vanaf half twee werkt de tuingroep weer aan onderhoud. Iedereen die zin heeft mag meedoen en plantjes van zomerbloeiers zijn heel welkom.

REGENBOOGDIS
Vrijdag 25 mei staat er weer om 18.00 uur in de Regenboog een heerlijke maaltijd klaar. Kom gezellig eten. Voor de prijs hoeft u het niet te laten: € 7,50 voor volwassenen en € 2,50 voor kinderen t/m 12 jaar.
U kunt zich opgeven bij Maja van Spaandonk tel. 5214359 of email: majalobo@casema.nl

POEZIEAVOND 30 mei
Op 30 mei zal de afgelopen poëzieavond over “stad en land”vervolgd worden. Veel dichters beschrijven hun lievelingsstad, land of verblijfplaats.
Wij lezen een aantal lichtvoetige en humoristische verzen, en enkele met een ernstiger ondertoon. De dichters zijn o.a. Leo Vroman, A. Marja, Ed Hoornik, Juul Deelder, Toon Hermans, Marsman.
Minimum aantal deelnemers 6, maximum 12.
Graag aanmelden vóór maandag 28 mei 18.00 uur via emailJohn
of telefoon 522.27.23

VAN HARTE AANBEVOLEN………..
In het Orgelpark in Amsterdam wordt de voorstelling Wie vrijspreekt wordt vrijgesproken uitgevoerd met acteur, sopraan, hobo en onze organist Michiel Ras. In een ongebruikelijke voorstelling komen vervreemding èn de verzoening die Jezus voorstond samen, met een belangrijke rol voor bijzondere en vertrouwde muziek. Het is op donderdag 24 mei om 20.15 uur, voor meer informatie zie www.orgelpark.nl.
Wie Michiel dichterbij huis zou willen horen kan op zaterdagmiddag 2 juni om 15.30 uur terecht bij het slotconcert van de Leidse Orgeldag in de Hooglandse Kerk, met sonates van Domenico Scarlatti.
ZONDAG 17 JUNI 12.00 UUR LUNCHCONCERT MET

40 Jarig jubileum van het Regenboogkoor

Dit jubileum wil het Regenboogkoor vieren door middel van een lunchconcert. Daarna is er onder het genot van een drankje en hapjes ruimte voor felicitaties.
40 jaar is een lange tijd. Een terugblik in vogelvlucht laat zien dat het koor in het begin uit ongeveer tien leden bestond. De Regenboog was nog niet gebouwd. De diensten werden gehouden in de bouwkeet. Het koor oefende thuis bij de familie van der Heijden onder leiding van Theo van der Heijden. De omgeving werd al iets comfortabeler toen de diensten werden gehouden in de aula van de school. In 1978 met de opening van het Kerkelijk Centrum De Regenboog kreeg het koor haar thuisbasis. Charles Perquin nam de leiding van het koor van Theo van der Heijden over en heeft het zo’n vijftien jaar gedirigeerd. In het begin werkte hij samen met organist Cor Resseler en later met organist Wilfred van de Wal. Charles Perquin werd in 1993 opgevolgd door dirigente Marja Goudzwaard.
Het Regenboogkoor vormt een hechte groep en vriendschappen bestaan vaak al jaren. Niet alleen in de Regenboog heeft het koor gezongen, maar ook in ziekenhuizen zoals het LUMC en verzorgingshuizen waaronder Leythenrode. Elk jaar is er in november een koordag om het programma voor de kerst in te studeren. De dag wordt meestal afgesloten met een diner. Ieder jaar is er een uitje. Vorig jaar is er een kerk bezocht waar het koor heeft gezongen en is er een boottochtje gemaakt. Bijzondere herinneringen zijn er aan de reis van het Regenboogkoor naar Polen in het kader van de stedenband waarvan Koos Huisman de organisator was. De Poolse koorleden zijn op hun beurt te gast geweest bij leden van het Regenboogkoor.
Het koor kent een lief en leed groepje die de verjaardagen van de koorleden bijhoudt en koorleden die ziek zijn met een bloemetje verrast. Het bestuur regelt de zaken voor het koor en heeft met de dirigente overleg over het repertoire. De koorleden zijn zeer gesteld op hun dirigente. Zij heeft door haar kunde en inzet het zangniveau van het koor verhoogd. De goede samenwerking met organist Wilfred van de Wal is daar ook debet aan.

25 Jarig Jubileum en Afscheid van Marja Goudzwaard

In 1987 kwam Marja Goudzwaard als dirigente van het kinderkoor “De Regenboogjes” in de Regenboog werken. Het koor bestond uit 35 kinderen, maar werd na zes jaar om financiële redenen opgeheven. In datzelfde jaar 1993 was men op zoek naar een opvolger van dirigent Charles Perquin. Marja verklaarde zich bereid die taak tijdelijk op zich te nemen, maar heeft er inmiddels 19 jaar als dirigente van het Regenboogkoor opzitten
Toen ze begon waren er maar weinig mannen op het koor. Die situatie verbeterde in de loop der jaren. Na de musical ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de Regenboog, waarin allerlei liedjes werden gezongen die betrekking hadden op situaties en personen in de kerk, zo was er een lied “het orgeltje van Jan”, kwamen er nieuwe aanmeldingen van heren. Al jaren geniet de Regenboog van een koor op sterkte met een mooi repertoire. Dat kwam mede tot uitdrukking in de bijzondere uitvoeringen zoals bijvoorbeeld de Kerstsamenzang, waarin deels de gemeenschap en het koor bekende kerstliederen zongen, maar het Regenboogkoor ook een bijzondere uitvoering gaf.

Marja heeft aan het eind van dit seizoen besloten afscheid te nemen van het Regenboogkoor en van de Oecumenische Geloofsgemeenschap. Het 40 jarig jubileum van het Regenboogkoor en het 25 jarig jubileum en afscheid van Marja als dirigente zal door velen ervaren worden met een mengeling van vreugde en verdriet. Vreugde om de vele goede en blije jaren en verdriet omdat afscheid nemen nu eenmaal pijnlijk is. Marja zal zeker gemist worden. Na het lunchconcert is er gelegenheid om haar gedag te zeggen.

WIST U DAT…………………..

…..er elke woensdagochtend vanaf 10.00 uur koffie met koekjes klaarstaan in de Regenboog voor ieder die naar binnen loopt voor even een gezellig praatje?

…..er op de kast voor de voedselbank een doos staat voor postzegels voor de Zonnebloem?

Verkoop jubileumartikelen
Ter gelegenheid van ons 40 jarig jubileum is een jubileumboekje uitgegeven over onze oecumenische geloofsgemeenschap; over hoe het begon en vorm kreeg, , interviews met voorgangers van het eerste begin,
over hoogtepunten en andere bijzondere gebeurtenissen, over de werkgroepen en onze idealen.
U kunt het boekje voor € 9,00 kopen na de dienst bij de informatietafel of verder in de week in het kantoortje bij Ronald of de gastheren/vrouwen van ‘De Regenboog Open’.
Behalve het jubileumboekje zijn er ook stickers en opstrijklogo’s verkrijgbaar.

Het weer zit gelukkig mee want zodra we de Franse grens over zijn schijnt de zon. Als we rond half zes ’s avonds in Taizé aankomen is het nog warm en zonnig. We installeren ons in de zespersoons barakken en sluiten vervolgens aan in de rij voor het avondeten. Wel even opletten of je als vleeseter niet in de rij voor “No meat” staat. De porties zijn bepaald niet overvloedig maar eenvoudig doch voedzaam. We eten het buiten op, met het dienblad op schoot samen met de andere 900 jongeren die er deze week zijn. Om ons heen horen we Duits, Engels, Spaans, Portugees, Italiaans, Frans en iets Scandinavisch… En dan opeens, vanachter een muurtje: een hoop lol en een soort spreekkoor Wáár is het feestje? Hier is het feestje! Het blijken Hollanders te zijn die vandaag de afwasbeurt hebben. Na een poosje verschijnen vanachter het muurtje een aantal als verzopen katten uitziende jongeren: de afwasploeg. Het zit er voor hen weer op voor vandaag.

Het loopt tegen half negen en een grote stoet mensen beweegt zich in de richting van het kerkgebouw met z’n uivormige torentjes. Buiten, bij de verschillende ingangen staan mensen met een groot bord in de handen waar het woord SILENCE op te lezen staat. Stil en afwachtend gaan we naar binnen. Het is er aangenaam van temperatuur. Door het glas in lood schijnt de avondzon en het licht verspreidt een oranjeachtige gloed in de grote ruimte. Geen banken of stoelen maar in het midden plantenbakken met buxusstruikjes erin die in een grote rechthoek staan. Daaromheen zitten overal mensen op de grond. Voorin hangen oranje driehoekvormige doeken naast een soort muur met gaten waarin kaarsjes branden. Er klinkt zachte, klassieke muziek uit de geluidsboxen. Ondertussen druppelen de broeders, gekleed in een wit habijt binnen en nemen plaats in de open ruimte tussen de buxusstruikjes. Als het klokgelui buiten is verstomd wordt er een lied ingezet en na de eerste regel beginnen er steeds meer mensen mee te zingen. Twee, drie, vierstemmig en daardoorheen klinkt de solostem van één van broeders. Zo.., dat klinkt mooi zeg. De liederen worden vaak herhaald dus na een paar keer lukt het al om mee te zingen. Hoewel het ook prachtig is om alleen maar te luisteren naar al die stemmen om je heen. Er volgen korte teksten in vier, vijf verschillende talen, andere liederen en een stilte van 10 minuten. Gek, maar tegen het eind van de week, als je gewend bent geraakt aan dit ritme lijkt die stilte steeds korter te worden. Wat gebeurt er eigenlijk met je tijdens zo’n gebedsbijeenkomst? Misschien is het tot jezelf komen? Iemand noemde het: to lean back. Of misschien is dit wat frère Roger bedoelde toen hij zei: “ Vrede in je hart is als een wind waarin het piekeren over jezelf verwaait.”
De rest van de week brengen we ’s morgens en ’s middags een paar uur door in een vast groepje leeftijdgenoten van verschillende nationaliteiten maar met dezelfde voertaal, waarmee we nader kennismaken, de omgeving verkennen, ervaringen uitwisselen en de corveetaak uitvoeren. Het kost weinig moeite om je binnen de kortste keren op je gemak te voelen hier in Taizé.

Op het mededelingenbord, tussen de vragen om een lift naar Parijs of Karlsruhe en een oproep voor vermiste kledingstukken valt mijn oog op een briefje van een Nederlands meisje:
Mijn Taizéweek.
Ik heb mijn Taizéweek als zeer positief ervaren. Dit is mijn 2de keer en beide keren heb ik Gods liefde ervaren. Voor mij is dat heel belangrijk. Het bevestigt dat ik goed zit als christen zijnde. De ontmoetingen met anderen is ook zeer liefdevol. Ik kan hier kort of lang over doorgaan maar het belangrijkste is gezegd. Ik hoop dat je hier wat mee kunt. Gods zegen en suc6 met je opdracht. Liefs, Anne.

40 Jarig jubileum van het Regenboogkoor

Dit jubileum wil het Regenboogkoor vieren door middel van een lunchconcert. Daarna is er onder het genot van een drankje en hapjes ruimte voor felicitaties.

40 jaar is een lange tijd. Een terugblik in vogelvlucht laat zien dat het koor in het begin uit ongeveer tien leden bestond. De Regenboog was nog niet gebouwd. De diensten werden gehouden in de bouwkeet. Het koor oefende thuis bij de familie van der Heijden onder leiding van Theo van der Heijden. De omgeving werd al iets comfortabeler toen de diensten werden gehouden in de aula van de school. In 1978 met de opening van het Kerkelijk Centrum De Regenboog kreeg het koor haar thuisbasis. Charles Perquin nam de leiding van het koor van Theo van der Heijden over en heeft het zo’n vijftien jaar gedirigeerd. In het begin werkte hij samen met organist Cor Resseler en later met organist Wilfred van de Wal. Charles Perquin werd in 1993 opgevolgd door dirigente Marja Goudzwaard.
Het Regenboogkoor vormt een hechte groep en vriendschappen bestaan vaak al jaren. Niet alleen in de Regenboog heeft het koor gezongen, maar ook in ziekenhuizen zoals het LUMC en verzorgingshuizen waaronder Leythenrode. Elk jaar is er in november een koordag om het programma voor de kerst in te studeren. De dag wordt meestal afgesloten met een diner. Ieder jaar is er een uitje. Vorig jaar is er een kerk bezocht waar het koor heeft gezongen en is er een boottochtje gemaakt. Bijzondere herinneringen zijn er aan de reis van het Regenboogkoor naar Polen in het kader van de stedenband waarvan Koos Huisman de organisator was. De Poolse koorleden zijn op hun beurt te gast geweest bij leden van het Regenboogkoor.
Het koor kent een lief en leed groepje die de verjaardagen van de koorleden bijhoudt en koorleden die ziek zijn met een bloemetje verrast. Het bestuur regelt de zaken voor het koor en heeft met de dirigente overleg over het repertoire. De koorleden zijn zeer gesteld op hun dirigente. Zij heeft door haar kunde en inzet het zangniveau van het koor verhoogd. De goede samenwerking met organist Wilfred van de Wal is daar ook debet aan.

25 Jarig Jubileum van Marja Goudzwaard

In 1987 kwam Marja Goudzwaard als dirigente van het kinderkoor “De Regenboogjes” in de Regenboog werken. Het koor bestond uit 35 kinderen, maar werd na zes jaar om financiële redenen opgeheven. In datzelfde jaar 1993 was men op zoek naar een opvolger van dirigent Charles Perquin. Marja verklaarde zich bereid die taak tijdelijk op zich te nemen, maar heeft er inmiddels 19 jaar als dirigente van het Regenboogkoor opzitten
Toen ze begon waren er maar weinig mannen op het koor. Die situatie verbeterde in de loop der jaren. Na de musical ter gelegenheid van het 25 jarig bestaan van de Regenboog, waarin allerlei liedjes werden gezongen die betrekking hadden op situaties en personen in de kerk, zo was er een lied “het orgeltje van Jan”, kwamen er nieuwe aanmeldingen van heren. Al jaren geniet de Regenboog van een koor op sterkte met een mooi repertoire. Dat kwam mede tot uitdrukking in de bijzondere uitvoeringen zoals bijvoorbeeld de Kerstsamenzang, waarin deels de gemeenschap en het koor bekende kerstliederen zongen, maar het Regenboogkoor ook een bijzondere uitvoering gaf.

Afscheid

Marja heeft aan het eind van dit seizoen besloten afscheid te nemen van het Regenboogkoor en van de Oecumenische Geloofsgemeenschap. Het 40 jarig jubileum van het Regenboogkoor en het 25 jarig jubileum en afscheid van Marja als dirigente zal door velen ervaren worden met een mengeling van vreugde en verdriet. Vreugde om de vele goede en blije jaren en verdriet omdat afscheid nemen nu eenmaal pijnlijk is. Marja zal zeker gemist worden. Na het lunchconcert is er gelegenheid om haar gedag te zeggen.

Een overzicht van alle Vieringen in de Regenboog en hun aanvangstijden vindt u onder de kop ACTUEEL pagina Vieringen.

Ook de inwendige mens kwam op deze dag aan bod. De koorleden werden door vrijwilligers van de Regenboog gastvrij van koffie en thee voorzien. Tussen de middag stond de lunch klaar. De deelnemers lieten zich een vers kopje tomatensoep goed smaken.

De deelnemers genoten erg van deze dag. Sopranen Liesbeth Stienissen en Renske van der Reijden uit Leidschendam beiden leden van het koor Con Amore verwoordden het als volgt: “Deze dag is professioneel georganiseerd. Die extra repetities hebben we erg gewaardeerd. We vinden de keuze van het programma uitstekend. Dit is een van de betere scratchdagen”. Tenor Hans van Lavier uit de Merenwijk, lid van het koor Mare Vocale, vond het ook leuk om deel te nemen. Het repertoire vond hij wat omvangrijk.” Coby Noteboom van het Regen-boogkoor verklaarde: “Ik heb veel bewondering voor onze dirigente Marja Goudzwaard en organist Wilfred van der Wal. Marja motiveerde ons om steeds beter te zingen. Het gaf een gevoel van trots om moeilijke muziek in een dag te kunnen neerzetten in een concert van twee uur. Behalve dat het hard werken was, hebben we veel plezier gehad”. Dirigente Marja Goudzwaard gaf toe, dat zo’n dag veel inspanning vereiste, maar dat het ruim de moeite waard was.

Tijdens het concert werden als eerste het Jubilate Deo van Wolfgang A. Mozart; van Charles V. Staford en Oralando Di Lasso ten gehore gebracht, evenals het Praise the Lord, O Jerusalem van John. H. Maunder. Daarna kwamen de lofzangen aan de beurt. Cantate Domino van Heinrich Schütz, Dankt, dankt nu allen God van Johan S. Bach in de bewerking van Jan Zwanepol, het Ere zij God van Dmytor Bortniansky en het Sabat Mater. Het tweede deel van het concert bestond uit het Ave Maria van J. Haag, Antonin Dvoràk, Jean Mouton, Edward Elgar en het Ave Regina van Josef G. Rheinberger. Tot slot de Deutsche Messe van Franz Schubert.

Elk thema van het programma werd afgewisseld met een Instrumentaal intermezzo. Het eerste intermezzo werd door organist Wilfred van de Wal voor zijn rekening genomen. Hij speelde: “Drie trio’s van Georg Andreas Sorge”.
Het tweede intermezzo werd ingevuld door Eline Fung Fen Chung. Zij speelde vol overgave : “De lofzangh Marie van Jacob van Eijck”.

Om 20.00 uur begon het concert. Van binnen en buiten de Regenboog waren er mensen gekomen. Zij luisterden aandachtig naar de uitvoering. Er werd luid geapplaudisseerd voor de prestaties van het koor, dirigente en organist. Heel warm liepen de mensen voor het fluitspel van Eline Fung Fen Chung.

Na afloop was er een woordje van dank en waren er bloemen. Hier en daar was te horen: “Dit was zo’n prachtige dag, die moeten we gewoon nog een keertje overdoen”. Organisator van de dag Edo Elstak heeft dat in ieder geval in zijn oren geknoopt. De Regenboog bood vervolgens het koor en de bezoekers een drankje aan, zodat iedereen nog even over de ervaringen van de dag konden napraten.

Frances Verhaar

Foto’s Frans Voets

Inleider op deze dag is: Prof.dr. Erik Borgman, hoogleraar Theologie van de religie te Tilburg. “We leven in een tijd waarin we alles plannen. Ons liefdesleven, onze carrière, onze vriendenkring, zelfs ons geluk wordt gepland. We laten niets meer over aan de hoop. Dat is jammer.
Hoop gaat er namelijk van uit dat het leven beter wordt.
Hoop zit mensen in het bloed. Hoop doet mogelijkheden zien. Niemand hoeft mensen hoop te geven. In uitzichtloze situaties vlamt het geloof op dat het anders kan. Hoop is een onverwoestbare kracht in de mens. Hoop schept toekomst en stimuleert de creativiteit. Het gaat er niet om dat wat je hoopt per se waar wordt. Het gaat erom dat je de hoop ziet als voorbode van het verrassende en onverwachte dat kan plaatsvinden. Door de hoop leeft de toekomst in het heden. Ware hoop onderstreept de waardigheid van het alledaagse leven van mensen. Door wat mensen in het dagelijks leven hoopvol proberen te volbrengen zijn ze voor de samenleving van belang. Ze realiseren er wat steeds weer hun diepste hoop blijkt: ertoe doen
Wie werkelijk hoopt op geluk, die kent dat geluk in zekere zin al. De hoop geeft hem perspectief. In de religies staat deze levenswijze centraal: Het is het spoor van de voorouders, van Mohammed, van Jezus. Maar hoop kan ook buiten religie vorm krijgen in maatschappelijke idealen, in visioenen van goed leven, in verlangen om er voor anderen toe te doen. Ze zijn de grondstof van de samenleving en de basis van haar samenhang.”

Andere sprekers.

Dr. Sjaak de Gouw, directeur GGD-Hollands Midden:
Hoop als medicijn?
Het menselijk lichaam heeft een zelfgenezend vermogen. Dat zelfgenezend vermogen is een mix van fysieke en psychische processen. Ontegenzeggelijk beïnvloedt de psychische toestand van mensen met een ziekte hun herstel. Die psychische toestand is een complex geheel van motivatie, houding en verwachting en vertrouwen, waarin ook de behandelaar een grote rol speelt. Hoop is een mix van verwachting en vertrouwen en draagt daardoor bij aan een sneller en voller herstel. Het geven van hoop moet gedoseerd gebeuren, valse hoop zorgt juist voor een verslechtering van de psychische toestand.

Drs. Wilma Nijborg, directeur Vluchtelingenwerk ZH-Noord
Een begrip als eerlijkheid heeft in  culturen een . De begrippen hoop en verwachting hebben in verschillende culturen verschillende betekenissen en kennen een zekere gelaagdheid. De hoop op een verblijfsvergunning verbergt dieper liggende waarden zoals serieus genomen willen worden en met waardigheid tegemoet getreden worden. Hoop kan ook verder strekken dan de persoon zelf: zich verbinden aan veiligheid en de toekomst van anderen.

Drs. Jan Laurier, ex-lid van de 1e kamer voor Groen Links,
President Nederlandse Woonbond en Voorzitter van de Federatie Opvang
In politiek en bestuur speelt hoop op verschillende manieren een rol. Het is misschien beter te spreken van drie niveaus. Meest basaal is dat we hopen dat ons politiek en bestuurlijk ingrijpen – de zekerheid hebben we nooit – veranderingen in de samenleving teweeg kan voort brengen,  stimuleren, bijsturen te niet doen of tegenhouden. Zonder die hoop zou het politieke handelen van welke stroming of richting in zich zelf zinloos zijn. In het verlengde hiervan schept de politiek ook hoop (en soms wanhoop): het staat op de politieke agenda dus gaat er iets gebeuren. Ten slotte is hoop ook een inspiratiebron. De hoop op en het geloof in verandering is natuurlijk de kern van die politieke bewegingen die  de emancipatie mensen en groepen mensen nastreven. In die zin is hoop voor mij een belangrijke drijfveer om politiek actief te zijn. Er is echter ook een schaduwzijde als de hoop als inspiratiebron overwoekerd wordt door vermeende in de toekomst geprojecteerde zekerheid of, erger nog, noodzakelijkheid slaan veel emancipatiebewegingen om in hun griezelig tegendeel. De geschiedenis toont dit van Jan van Leiden tot Pol Pot. In die zin is de hoop een belangrijk kompas.

Drs. Alex Buijsman, manager bij Swets Information Services; was betrokken bij Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen.
Als een initiatief of organisatie dreigt te stranden, dan zie je een drietal reacties bij mensen. Er zijn mensen die hoop hebben het tij te keren en mogelijkheden zien om dat te bewerkstelligen. Er zijn mensen die meteen van boord springen en er zijn mensen die zich laten mee dobberen en afwachten wat er gebeurt. Wat daarbij bepalend lijkt, is wat je daarin drijft.
Binnen grote organisaties ben je vooral gericht op je eigen taak en je collega’s en minder op het geheel. Er is dus iets meer nodig dan de verbinding met het bedrijf.
Vroeger stond daarnaast het groepswelzijn centraal. Tegenwoordig is dat de persoon en zijn ontplooiing. Beide stellen eisen aan een diepere motivatie wil hoop zich openbaren ten tijden dat het moeilijk wordt. Een leidinggevende kan wel stimuleren, maar de benodigde kracht komt voort uit de bron die onder de hoop ligt. Hebben  mensen deze bron niet dan wordt het moeilijk. De vraag is wat is dit voor bron? Mensen moeten in ieder geval voor hun bestaansrecht de kost verdienen. Maar dat is angst als drijfveer. Krachtiger is het als je naar iets toe kunt bewegen dat voor jou intrinsiek goed is. Als je hoop hebt op iets dan trek je het door je handelen naar je toe. Maar hoe bepaal je wat goed is?

Maja van Spaandonk
Pastoor Jaap van der Bie
Ds Inge Smidt

Opgaven graag vóór 10 april bij Maja van Spaandonk; liefst via Maja’s e-mail (of telefonisch: 521 43 59).